What is handicap doing in the civilization revolution

Afhankelijkheid he hears in de gehandicaptenzorg gewoon bij

In de zorg van nu voeren, self-directed, empowerment en zelfredzaamheid de boventoon. Ook in de gehandicaptenzorg. Before the concerns of mensen met a beperking en hun related, steeds Meer came to mind.

We supervised van zorgprofessionals dat ze oog hebben voor de behoeften, ambities en demand van de mensen voor wie zij zorgen. Within the raamwerk van own direction is afhankelijkheid een vies woord. Afhankelijkheid is onwenselijk, want het impliceert hulpeloosheid en onderdrukking - followed van betuttelende of dominante zorgpraktijken. As own direction het doel is, moet afhankelijkheid voorkomen, zo lijkt het.

Afhankelijkheid as iets vanzelfsprekends

Tijdens ons onderzoek naar afhankelijkheid in de gehandicaptenzorg bleek dat deze afwijzing van afhankelijkheid niet spoort met de reality van de meeste mensen met een beperking.1 De werkelijkheid is dat zij nu eenmaal afhankelijk zijn van zorg en ondersteuning - net as wij allemaal overigens.2 Geleidehond of rolstoel, begeleider of persoonlijk plan, afhankelijkheid is he iedere dag, of je het nu zo wilt noemen of niet.

Voor veel mensen the we spraken en volgden, is afhankelijkheid dan ook iets vanzelfsprekends. Aan afhankelijkheid raken ze wend, totdat het nauwelijks meer opvalt. Vaak wordt aangenomen dat die gewenning een product is van hospitalisatie: dat (te) veel zorg mensen apathisch en passief maakt.3 Tijdens ons onderzoek ontdekten we real iets different. We zagen dat afhankelijkheid naar de achtergrond verdwijnt zolang er door zorgprofessionals (en mensen met een beperking) goed op wordt afgestemd.

Bijstellen, schipperen and onderhandelen

Met afstemming bedoelen we een proces van bijstellen, schipperen en onderhandelen waarbinnen de zorgrelatie tussen zorgprofessionals en mensen met een beperking vorm krijgt.4 Afstemming vindt soms heel expliciet plaats, bijvoorbeeld tijdens bewonersvergaderingen of in overleggen rondom het persoonlijk plan. Then cliënten en begeleiders wat ze van elkaar nodig lift en guarded.

Vaker nog divorced afstemming op de achtergrond. Dan zit het in rules of afspraken the na vaak en veelvuldig bakkeleien ontstaan ​​zijn en een beetje omslachtig overkomen. Bijvoorbeeld dat iemand elke twee uur bij de begeleiding een sigaret mag halen, behalve ’s avonds, then hij he likes four voor de hele avond. Of dat someone lopend naar hair factory likes, maar wel moet wachten op het taxibusje voordat ze na de werkdag terugloopt. Het is onduidelijk hoe zulke regels ontstaan ​​zijn, maar ze works vaak wel - voor mensen met een beperking én voor begeleiders.

Onzichtbaarheid, onmacht en ongelijkwaardigheid

As afstemming goed looped, canteens lift a little last van afhankelijkheid. Het wordt pas een problem as de afstemming spaak loopt, waardoor he iets gaat schuren in de zorgrelatie. Afhankelijkheid kan dan voor vervelende ervaringen zorgen: onzichtbaarheid, onmacht of ongelijkwaardigheid.

Onzichtbaarheid doet zich voor wanneer iemand zich niet in z’n hulpvraag belongs to voelt. As een begeleider voor de administratie vele uren op kantoor doorbrengt, bijvoorbeeld. Of wanneer er sea aandacht naar medecliënten gaat, omdat die moondiger zijn. Of als iemand door de architectuur van de woonvorm (long gangen, veel deuren) letterlijk buiten zicht van begeleiders blijft. Bij onzichtbaarheid he ligt in de afstemming te veel nadruk op loslaten van de cliënt en te weinig op beschermen en zorgen.

Vele uren wachten op het busje of de begeleider

He is sprake van onmacht as cliënten geen inspraak of control ervaren over de zaken die hen aangaan. Bijvoorbeeld tijdens de vele uren die canteens met een beperking wachtend doorbrengen - op het busje, op de begeleider, op toestemming om iets te doen. Of as hun keuzes were ontnomen en er zonder tekst en uitleg voor hen wordt besloten. In de afstemming ligt de nadruk dan te weinig bij het loslaten en te veel bij het schermen, structureren, of regular.

As cliënten zich niet gelijk voelen aan hun begeleiders, ervaren zij ongelijkwaardigheid. As een begeleider grapjes maakt over de wensen van een cliënt, bijvoorbeeld. Of doordat de begeleider everything over de cliënt moet weten, maar nooit zelf vertelt over z’n own privéleven. Een gebrek aan wederkerigheid kan dus ook zorgen voor ervaringen van ongelijkwaardigheid.

Ingesleten gewoonten staan ​​afstemming in de away

Tijdens het onderzoek volgden we ook begeleiders. Zij beseffen dat afhankelijkheid een problem can zijn. Toch is het voor hen lastig om ervaringen van onzichtbaarheid, onmacht en ongelijkwaardigheid te voorkomen. Ingesleten gewoonten en routines staan ​​onbewust goede afstemming in de away. Zoals de adgeleider the soms stagiaires mee laat kijken terwijl ze een cliënt help with douchen: ze is zo routineerd in het uitvoeren van hair taak dat ze vergeet dat hair cliënt zich kwetsbaar kan voelen tijdens zulke handelingen, zeker met zo’ker meekijker meekijker.

Sommige begeleiders lifted afstemming dead een ware art ruined. De art van ambachtelijke afstemming. Ze perken onzichtbaarheid, onmacht en ongelijkwaardigheid in door enerzijds zorgzaam te structureren, reguleren en soms beschermen en otherzijds ruimte voor autonomie, self-directed en privacy te scheppen.

This is de fortunate the een bewoner vanwege diens privacy best alleen wil laten douche, maar wel afspreekt dat hij aan de deur blijft luisteren tot hij het water hoort stream. Of de adgeleider die het tv-kastje van een bewoonster elke avond op slot doet om te voorkomen dat ze ’s at night voor de buis hangt, maar wel de afstandsopering erbij laat liggen - daaraan ontleent de bewoonster een gevoel van control. Goed luisteren, zorgvuldig afwegen en continu uitproberen: dat zijn basisingrediënten van ambachtelijke afstemming.

Balancing tussen waarden, hoeften en concerns

Ambachtelijke afstemming is een soort koorddansen: voortdurend balanceren tussen all sorts of concerns, waarden en behoeften, van cliënten én van zorgprofessionals. Deze art couldn’t have been emptied avenues in the school banks. Het is eerder een resultaat van voortdurende reflectie, in sprek met jezelf, met collega's, en met de mensen die je ondersteunt.

Ambachtelijke afstemming begins with het recognize van het bestaan ​​van afhankelijkheid. Alleen met the recognition he can consciously become afgestemd. Want afhankelijkheid hoeft geen probleem te zijn in the handicapped sector. Voor veel mensen met een beperking is de hulp en ondersteuning waarvan zij afhankelijk zijn, juist een voorwaarde om hun directed in handen te companies. Maar met die afhankelijkheid moet wel goed omsprongen.

Simon van der Weele is as filosoof en kwalitatief onderzoeker werkzaam bij de Universiteit voor Humanistiek, waar hij promotieonderzoek doet naar afhankelijkheid van mensen with a understanding beperking. The article is gebaseerd op het onlangs give away boek ‘Zorgen als Ambacht: afstemmen op afhankelijkheid van mensen met een beperking’ van Simon van der Weele, Femmianne Bredewold, Ellen Grootegoed, Margot Trappenburg en Evelien Tonkens.

 

grades

  1. Weele, S., van der, Bredewold, F., Grootegoed, E., Trappenburg, M., Tonkens, E. (2019). Zorgen als Ambacht: afstemmen op afhankelijkheid van mensen met een beperking. Utrecht: Uitgeverij de Graaff.
  1. Kittay, E.F. (2011). The Ethics of Care, Dependence, and Disability. Ratio Juris 24(1): 49-58.
  1. Goffman, E. (1961). Asylums: Essays on the Social Situation of Mental Patients and Other Inmates. London: Penguin.
  1. Het woord afstemming is done by Annemarie Mol. Zie Mol, A. (2005). De Logica van het Zorgen. Amsterdam: Uitgeverij van Gennep.

 

Photo: pablofausto (Flickr Creative Commons)

The article is 7487 keer bekeken.